CAFClark Accord Foundation
Clark Accord Bigi Yari 2026

Archief

Clark Accord Bigi Yari — vijftiende sterfdag (2026)

Mediatype
Foto
Jaar
2026
  • Suriname
  • Slavernijverleden
  • Emancipatie
Bekijk de bron ↗

De Clark Accord Bigi Yari markeert de vijftiende sterfdag (2026). Onderdeel is de lezing 'DIT IS SURINAME: de literaire bijdrage van Clark Accord' door Ismene Krishnadath, met een toespraak van ambassadeur Ricardo Panka over onder meer de 35ste druk van De koningin van Paramaribo.

Speech van ambassadeur Ricardo Panka

Geachte leden van de Clark Accord Foundation, familie Accord, dames en heren,

Vandaag is een bijzonder moment. Niet alleen omdat ik de 35ste druk van De koningin van Paramaribo in ontvangst mag nemen, maar omdat we samen stilstaan bij het blijvende vuur van Clark Accord.

Een vuur dat 15 jaar na zijn overlijden nog altijd brandt in zijn literatuur, in onze straten, en in onze harten.

In 1999 verscheen zijn debuutroman De koningin van Paramaribo. Het verhaal van Wilhelmina Angelica Adriana Merian Rijburg, beter bekend als Maxi Linder, Surinames beroemdste prostituée.

Clark Accord was acht jaar lang gefascineerd door haar levensverhaal. Hij zocht geen relaas over zichzelf, maar een ‘echt’ onderwerp: een vrouw die de bijna een ieder naar haar hand wist te zetten, maar er ook slachtoffer van werd. Na jaren van onderzoek en interviews, gaf hij Maxi Linder een stem.

Een van de meest aangrijpende momenten in het boek vinden wij terug in de 33ste druk rond pagina 74, waar de jonge Wilhelmina Rijburg wordt geconfronteerd met misbruik door iemand die zij vertrouwde als een vaderfiguur. Clark Accord beschrijft daar niet alleen het trauma van een jong meisje, maar ook het begin van haar innerlijke strijd en overlevingskracht. Het is een scène die de lezer diep raakt, omdat zij duidelijk maakt dat achter de naam Maxi Linder een mens schuilging van vlees en bloed, kwetsbaar, beschadigd, maar ook uitzonderlijk sterk. Juist daarin toont Clark Accord zijn kracht als schrijver: hij romantiseert, maar humaniseert ook.

Ik heb dit boek zelf jaren geleden gelezen, en ik herinner mij nog hoe spannend en meeslepend het verhaal was. Het neemt je mee door het Paramaribo van toen, met al zijn geschiedenis, pijn, vooral geheimen(🤫) en menselijke emoties. Daarom wil ik een ieder aanbevelen om dit boek te lezen. Het geeft niet alleen inzicht in het leven van Maxi Linder, maar ook in de samenleving, in menselijke relaties en in de kracht van vrouwen die vaak ongezien blijven.

Gisteren hebben we Moederdag herdacht/ gevierd…..

Het resultaat werd een bestseller. Er werden duizenden exemplaren verkocht, met vertalingen in Duitsland, Spanje, Latijns-Amerika en Finland.

En vandaag houden we de 35ste druk vast. Dat zegt iets. Het zegt dat Maxi Linder leeft, dat zijn levenswerk voortleeft. Dat onze verhalen grenzen oversteken.

Clark Accord deed meer dan een boek schrijven. Hij opende een deur naar een stukje historie dat lang in de schaduw stond. Hij gaf kleur aan onze geschiedenis, aan onze vrouwen, aan onze tegenstrijdigheden. Zijn werk is literair erfgoed.

Aan de Clark Accord Foundation, dank u voor het bewaken van dit erfgoed. Aan de familie en alle betrokkenen: dank dat jullie jaarlijks educatieve lezingen organiseren om zijn nalatenschap levend te houden.

Wat maakt dit boek dan zo belangrijk? Omdat het geschiedenis, cultuur en een persoonlijke situatie combineert tot een verhaal dat nog steeds gesprekken oproept over identiteit, kolonialisme en vrouwen emancipatie.

Conflict, vrijheid, schaamte, respect en hoe een samenleving omgaat met vrouwen die buiten de norm leven.

De maatschappelijke impact is ook niet mis.

Het Maxilinder huis, naar haar vernoemd, biedt een baken voor sekswerkers, hiv geïnfecteerden en slachtoffers van sexueel geweld……

Deze 35ste druk krijgt een zichtbare plek op de ambassade van de Republiek Suriname in Den Haag. Niet alleen als boek in een kast, maar als symbool van Surinaamse historie cultuur, identiteit en literaire trots.

Deze 35ste druk accepteer ik met trots. Niet als bezit, maar als belofte. De belofte om te blijven lezen, te blijven vertellen, en te blijven bouwen aan het Suriname dat Clark Accord voor ogen had. Want herdruk betekent herlezen.

Clark, tangi. Maxi, je kroon schittert nog steeds.

Dank u wel.

Ambassadeur Ricardo Panka